Het moment waarop Carlos Sainz officieel Williams-coureur werd, speelde zich niet af in een perszaal of fabriek, maar achterin een vrachtwagen op Silverstone.
Terwijl de motor draaide en niemand doorhad dat hij erin zat, begon Williams al kennis, feedback en ervaring uit hem te halen. Zo begon een onverwacht intens nieuw hoofdstuk in zijn Formule 1-carrière.
Het begon tijdens de shakedown aan het begin van het seizoen op Silverstone. Het was koud, guur en praktisch, precies zoals Williams het graag ziet. De podcastopname met Carlos Sainz vond plaats in een truck omdat dat simpelweg de beste beschikbare plek was.
Terwijl de apparatuur stond opgesteld en Sainz net was gaan zitten, begon de truck te rijden. Niemand had door dat hij erin zat. Het leverde gelach op, maar het moment bleek achteraf symbolisch: Williams was al onderweg met zijn nieuwe coureur, letterlijk en figuurlijk.
Sainz zelf reageerde ontspannen. Hij voelde zich welkom, ondanks de bizarre setting, en gaf aan later graag nog uitgebreider te praten. Die houding typeerde zijn hele overstap.
De overstap van Carlos Sainz naar Williams kwam tot stand na een reeks opmerkelijk rustige scheidingen. Eerst verliet hij McLaren om bij Ferrari te rijden, een droomstap die niemand hem kwalijk nam.
Daarna moest hij bij Ferrari plaatsmaken voor Lewis Hamilton. Opnieuw bleef de toon respectvol. Sainz gaf toe dat het onverwacht en lastig was, maar hij verteerde het snel en keek vooruit.
Hij benadrukte dat Williams voor hem geen noodoplossing was. Als kind droomde hij ervan om ooit voor Ferrari, McLaren en Williams te rijden. Op dertigjarige leeftijd had hij dat al bereikt.
De mentale belasting van opnieuw beginnen
Sainz legde uit dat een teamwissel vooral mentaal zwaar is. Nieuwe namen, nieuwe systemen, andere werkwijzen en een andere taal binnen het team zorgen voor constante prikkels. Elke dag moet je opnieuw leren.
De simulator speelt daarin een grote rol. Nieuwe stuurinstellingen, andere set-upfilosofie en nieuwe engineers vragen volledige concentratie. Dat maakt simulatorwerk vermoeiender dan racen.
Volgens Sainz helpt ervaring. Hij wisselde inmiddels vijf keer van team en kent de valkuilen. Toch blijft het intens, vooral in de winterperiode.
Tijdens zijn eerste dagen in de fabriek werd Sainz van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat ingezet. Simulator, meetings, seatfitting, feedbacksessies en technische discussies volgden elkaar in hoog tempo op.
Hij grapte dat hij aan het einde van de dag volledig “gedownload” was, zowel qua kennis als energie. Williams wilde alles weten: hoe Ferrari werkte, hoe McLaren structuren opbouwde en hoe Sainz problemen benaderde.
Die werkwijze beviel hem. Hij houdt van bouwen, analyseren en verbeteren, maar gaf ook aan dat dit tempo niet het hele seizoen vol te houden is.
Ondanks een lastige start bij Williams eindigde Sainz het seizoen als negende in het kampioenschap, dicht bij het niveau van Alex Albon. Naarmate het jaar vorderde, liet hij steeds vaker zijn klasse zien.
Zijn podium in Qatar werd door velen gezien als een hoogtepunt. Niet alleen vanwege het resultaat, maar omdat het bevestigde dat hij ook in een middenveldteam het verschil kan maken.
Opvallend genoeg groeide zijn reputatie juist in een jaar zonder overwinningen. Zijn volwassenheid, snelheid en feedback maakten indruk in de paddock.
Een coureur met zelfreflectie
Sainz gaf toe dat hij soms vergeet stil te staan bij zijn eigen carrière. De constante focus op prestaties laat weinig ruimte voor reflectie. Toch helpt de steun van fans hem om dat perspectief terug te vinden.
Hij voelt de waardering, zeker na overwinningen als Silverstone, Singapore, Australië en Mexico. Niet alleen als coureur, maar ook als mens. Dat raakt hem zichtbaar.
De Britse fans spelen daarin een bijzondere rol. Door zijn tijd bij McLaren en nu Williams voelt Silverstone voor hem als een thuisrace.
Naast prestaties ging het ook over humor en menselijkheid. Sainz lachte om zijn status als internetmeme, waarin hij vaak “verward” lijkt. Inmiddels herkent hij het zelf en kan hij erom lachen.
Ook zijn liefde voor eten kwam voorbij. Hamburgers zijn zijn favoriet, met vaste “burgerdagen” in elk raceweekend. Austin, Melbourne en Montreal scoren hoog bij hem.
Het zijn kleine details, maar ze maken duidelijk waarom Sainz zo populair is binnen en buiten de Formule 1.
