Succes kan verblinden, en bij Red Bull gebeurde dat jarenlang in volle vaart. Terwijl het team titels bleef stapelen, raakten achter de schermen carrières beschadigd en dromen verwoest.
Nu Sergio Pérez terugkeert op de Formule 1-grid, vertelt hij openlijk hoe hard en onmenselijk het leven bij Red Bull werkelijk was.
Wat hij schetst, is geen incident of misverstand, maar een structureel systeem waarin alles en iedereen ondergeschikt was aan één doel: winnen met Max Verstappen.
Volgend seizoen keert Sergio Pérez terug in de Formule 1 bij het nieuwe Cadillac-team, samen met Valtteri Bottas. Voor Pérez is het meer dan een comeback. Het is een kans om zijn naam te zuiveren na een pijnlijke breuk met Red Bull.
Zijn laatste seizoenen bij het team stonden in schril contrast met Verstappens dominantie. Terwijl de Nederlander de sport beheerste, verdween Pérez’ vorm volledig.
Nu, met zijn terugkeer dichtbij, praat hij vrijuit over hoe slecht de werkomgeving bij Red Bull was. Volgens Pérez had teambaas Christian Horner geen enkele interesse in de gevolgen voor de coureurs die naast Verstappen reden.
Red Bull en het kiezen van een nummer één
Red Bull met Verstappen was het dominante team van het afgelopen decennium. Vier wereldtitels bij de coureurs en drie constructeurstitels spreken boekdelen. Dat maakte Verstappen automatisch de absolute nummer één.
Teams gaan daar verschillend mee om. Bij Mercedes speelde Bottas zijn rol naast Lewis Hamilton zonder morren. Hij liet Hamilton voorbij, gaf slipstream in kwalificaties en kreeg daar zeges, podiums, lof en een riant salaris voor terug.
McLaren koos recent juist het tegenovergestelde pad door geen duidelijke nummer één aan te wijzen. Dat leidde tot verwarrende strategieën en bijna een verloren titelkans. Maar Red Bull koos voor een derde, veel hardere weg.
Onder Horner draaide Red Bull volgens Pérez om een meedogenloos principe. Talentvolle jonge coureurs werden doorgeschoven, kregen minimale steun en werden afgeschreven zodra ze niet konden tippen aan een generatietalent aan de andere kant van de garage.
Iedereen vermoedde al dat het zwaar was voor junioren bij Red Bull. Maar pas nu Horner weg is, wordt duidelijk hoe extreem het beleid werkelijk was. Pérez beschreef een omgeving waarin niets ooit goed genoeg was.
Pérez vertelde dat werkelijk alles tegen hem werd gebruikt. Was hij snel, dan zorgde dat voor spanning. Was hij langzamer dan Verstappen, dan was dat óók een probleem. Er was geen scenario waarin hij kon winnen.
Hij leerde dat klagen zinloos was en probeerde simpelweg het maximale uit de situatie te halen. Maar de boodschap was altijd dezelfde: zijn rol was niet om te schitteren, maar om te dienen.
Dat terwijl Pérez een van de weinige coureurs was die Verstappen op zijn dag echt kon verslaan.
Pérez’ periode bij Red Bull begon sterk. In 2021 won hij in Azerbeidzjan en speelde hij een sleutelrol in Verstappens eerste wereldtitel. In 2022 volgden overwinningen in Monaco en Singapore, terwijl Red Bull de constructeurstitel pakte.
In 2023 leek hij zelfs even mee te doen om het kampioenschap na zeges in Saudi-Arabië en Bakoe. Maar in Europa stortte zijn seizoen volledig in. In 2024 begon hij nog met vier podiums in zes races, maar zijn vorm zakte verder weg.
Ondanks een contractverlenging in juni verloor hij zijn zitje aan het einde van het seizoen.
De boodschap was altijd duidelijk
Volgens Pérez was Horner vanaf het eerste gesprek eerlijk, maar ook keihard. Hij kreeg te horen dat Red Bull met twee auto’s reed omdat dat moest, niet omdat men twee gelijke kansen wilde bieden.
Het project was gebouwd rondom Verstappen. Hij was het talent, het middelpunt en het einddoel. Pérez wist dat hij in de moeilijkste rol van de sport stapte, maar onderschatte hoe weinig bescherming die rol bood.
Hij noemde het zelfs “de slechtste baan in de Formule 1”. Het Verstappen-centrische beleid stopte niet bij Pérez. Zijn opvolgers Liam Lawson en Yuki Tsunoda wisten in 2025 geen enkel podium te halen.
Tsunoda verdwijnt van de grid, Lawson lijkt slechts een tijdelijke halte.Daarvoor waren er al Pierre Gasly en Alexander Albon, wier carrières bijna strandden na hun Red Bull-periode. Volgens Pérez was dit geen toeval, maar beleid.
Bij zijn afscheid vroeg Pérez aan Horner wat hij zou doen als Lawson niet zou slagen. Het antwoord was simpel: dan komt Tsunoda. En als die faalt, is er weer een volgende.
Pérez zei tegen Horner dat hij ze allemaal zou gebruiken. Horner bevestigde dat en leek zich daar niet voor te schamen. Het was een onthutsend inkijkje in de mentaliteit waarmee het team werd geleid.
Coureurs waren geen mensen met dromen, maar vervangbare middelen. Jonge coureurs offeren hun hele jeugd op voor een kans in de Formule 1. Dat eerste seizoen is allesbepalend. Ze hebben steun nodig, vertrouwen en begeleiding.
Volgens Pérez bood Red Bull dat niet. De druk was extreem, de marge voor fouten nihil en de rugdekking afwezig. Alles draaide om Verstappen winnen, ongeacht de schade.
